Tijdcode systemen deel 1 - De hardware

Geschreven door Reind Dooyeweerd dinsdag, 10 juli 2007 03:42

De laatste tijd komt het onderwerp tijdcode systeem steeds meer en meer ter sprake. Natuurlijk zijn er de kant en klare oplossingen zoals die van Serato, Final Scratch en Traktor Scratch maar die zijn over het algemeen behoorlijk prijzig. Voor veel mensen DE reden om aan de slag te gaan met “zelfbouw” paketten. Oftewel je kiest zelf je hardware uit, je kiest zelf je software en met een beetje mazzel werkt het net zo goed als die dure pakketten.

Natuurlijk hebben de kant en klare pakketten 1 groot voordeel en dat is dat de software en hardware vaak door 1 bedrijf gemaakt worden en software specifiek toegespitst is op de bijbehorende hardware met als resultaat een betrouwbare tijdcode oplossing. Voor veel mensen is dat echter overbodige luxe, men gebruikt het alleen thuis en heeft helemaal de behoefte niet om 600 euro uit te geven aan een dergelijk systeem. Op zich erg begrijpelijk en het zal ook ongetwijfeld de reden zijn dat er zoveel goedkopere alternatieven zijn.

Als eerste een stukje historie cq basis kennis in de wereld van tijdcode systemen. Een tijdcode systeem is in zijn werking vrij simpel. Op een tijdcode plaat of cd staat een soort ruis welke aan de software door geeft wat de exacte positie is van de naald op de plaat. Op die manier weet de software dus waar jij de naald hebt staan op het vinyl en weet dus ook waar hij zijn positie in moet nemen in het nummer wat je af wil spelen. De eerste tijdcode systemen waren alles behalve perfect, N2IT is een Nederlands bedrijf welke in 1998 begon met hetgeen wat we nu tijdcode systemen noemen. Het draaide destijds alleen onder Beos en was verre van stabiel. N2IT zag echter toen al dat het om een erg goede vinding ging en patenteerde het complete idee maar deed dat alleen in Nederland.

Voor een klein bedrijf als N2IT was ontwikkeling echter niet te doen en dus ging men aankloppen bij een groter bedrijf. Men heeft het o.a. geprobeerd bij Numark maar die toonden eind jaren 90 geen interesse in het systeem, uiteindelijk kam het bij Stanton terecht welke het lanceerde als Stanton Final Scratch 1. Om destijds gebruik te kunnen maken van het systeem moest je zo’n beetje IT engineer zijn, al helemaal omdat het alleen op Beos draaide. Met de komst van Final Scratch 1.5 waarbij Stanton de samenwerking aan ging met Native Instruments draaide het systeem ook op Linux en Windows maar was het nog steeds verre van perfect. Het crashte om de haverklap en een backup tas met vinyl was absoluut geen overbodige luxe. Een tijd later kwam ook Rane met een soortgelijk systeem wat vandaag de dag qua hardware nog steeds onveranderd is, Rane Serato Scratch live was betrouwbaarder en draaide op zowel Windows als op Macintosh systemen. Rane Serato scratch kwamen we echter niet tegen in Nederland, door de patenten die N2IT vast had weten te leggen in Nederland was het onmogelijk om zonder een rechtzaak aan de broek te krijgen iets anders te verkopen dan Final Scratch. Na Final Scratch 1 en 1.5 werd eindelijk Final Scratch 2 gelanceerd welke een stuk stabieler was dan voorgaande versies, niet alleen op software gebied maar ook op hardware gebied.


Begin 2006 kwamen er steeds meer kant en klare systemen op de markt, behalve Stanton’s Final Scratch en Rane Serato Scratch kwam ook Numark met Virtual Vinyl en M-Audio kwam met Torq. Ook de ondersteuning in software werd steeds beter, makers van software die zelf geen hardware bouwden begonnen met het ondersteunen van diverse geluidskaarten als de U46DJMKII en het gebruik van tijdcode vinyl en de markt begon zich steeds verder te ontwikkelen. Vandaag de dag word een dj niet meer vreemd aangekeken wanneer hij aan komt met een tijdcode systeem, er zijn zelfs al mixers met een ingebouwde geluidskaart die ondersteund word door software en het gebruik van tijdcode vinyl ondersteunen. Vinyl mag dan wel op zijn eind lopen, tijdcode vinyl is het vervolg. De feeling van het oude vertrouwde setje maar dan wel met de voordelen van de huidige digitale media.